Het was 'War Time' bij Cursor. Maar gaat dat uitmaken?

Op 5 januari 2026 liepen medewerkers van Cursor het kantoor binnen voor een all-hands. Op de eerste slide stond één term: War Time. In de feestdagen daarvoor had het team Anthropic's nieuwe Opus 4.5 zitten proberen. Voor het Cursor-team was de realisatie volgens Forbes onaangenaam: het model was zo goed dat developers niet meer regel-voor-regel hoefden mee te kijken. Je gaf een opdracht aan een autonome agent en kreeg een werkende feature terug. Als de AI geen menselijke collaborator nodig heeft, waarom zou je dan überhaupt in een editor zitten?

TechCrunch meldde dat Cursor tot voor kort negatieve brutomarges had: elke dollar omzet kostte meer dan een dollar aan API-spend. Pas door de overstap naar het zelfgebouwde Composer-model en goedkope alternatieven als het Chinese Kimi werd het bedrijf marginaal winstgevend. In april bevestigde SpaceX bovendien een $60 miljard-deal die Cursor toegang geeft tot xAI's chips in Memphis. Een wrapper die overleeft door verticaal te integreren, niet door bovenop een model van iemand anders te blijven zitten.

Vier maanden later is dat niet alleen Cursor's probleem.

De model-makers gaan zelf verkopen

Sinds januari verschuift er iets fundamenteels in coding-AI. Niet de modellen zelf. De rol van de labs.

OpenAI bouwt Codex om tot universele werkplek. Codex-lead Thibault Sottiaux zei het in een briefing met Ars Technica: "We bouwen de super app stiekem in het openbaar en laten het evolueren vanuit Codex." Dat is geen coding-tool meer. Het is een platform dat coding incidenteel doet.

Anthropic doet hetzelfde, in een ander tempo. Het lab lanceerde Claude for Legal voor advocatenkantoren en Claude for Small Business voor ondernemers. De leverancier waar Harvey ($11 miljard) en Legora ($5,6 miljard) hun model van afnemen, verkoopt nu rechtstreeks aan dezelfde advocaten. Geen agressieve concurrentie. Je eigen distributeur opheffen.

Dood aan de wrapper

Een paar jaar lang verkochten AI-labs API-toegang en lieten ze de productlaag aan startups. Cursor, Harvey, Legora, Replit, Lovable: allemaal gebouwd op die premisse. Distributie en interface deden het werk dat het model niet kon.

Sinds januari kantelt dat. De labs hebben gemerkt dat de productlaag de marge heeft, en dat ze die zelf kunnen pakken. Codex schuift op van tool naar super-app. Claude verandert van API in een verticaal SaaS-pakket dat plug-ins per sector verkoopt. Wie dacht veilig te zitten omdat zij de klantrelatie hadden, ontdekt dat hun leverancier dezelfde klant ook kan bellen.

De marktstructuur wijst maar één kant op: wie het model, het product en de distributie in één hand heeft, wint. De middelste laag wordt platgedrukt. Cursor zag dat in januari en deed een pivot. En kocht zich vier maanden later in bij xAI om er ook fysiek bij te horen. De rest van de wrapper-economie doet alsof er niets aan de hand is. Dat lijkt een strategie met een houdbaarheidsdatum.